Waar ontmoeting gewoon mag ontstaan
Sommige dingen ontstaan niet omdat je ze zoekt, maar omdat ze de ruimte krijgen. Dat geldt voor gesprekken, voor verbinding, en soms ook voor ideeën of zelfs voor liefde. Wie Irene van Sprang‑Kennis spreekt, voelt al snel dat dit haar manier van werken is. Ze forceert niets. Ze duwt niet. Ze kijkt vooral naar wat er gebeurt wanneer mensen even mogen zijn wie ze zijn, zonder rol of verwachting.
Irene woont in Vught en werkt vanuit huis. Haar werk speelt zich maar zelden af achter een bureau. Vaker is ze onderweg, of zit ze bij mensen aan de keukentafel. Dat past bij wat ze doet. Ze heeft geen kantoor nodig om te zien wat iemand beweegt. Vaak is één ontmoeting al genoeg om een beeld te krijgen.
Liefde zonder lijstjes
Irene is matchmaker en eigenaar van Date&Match. Al jaren begeleidt ze singles die genoeg hebben van apps, snelle oordelen en eindeloze selecties. Mensen die merken dat het steeds minder draait om echt contact en steeds meer om afvinken. Haar relatiebureau runt ze inmiddels volledig zelfstandig, nadat ze het enkele jaren geleden heeft overgenomen. Wat altijd is gebleven, is haar persoonlijke aanpak.
Nieuwe klanten komen meestal vanzelf. Ze vinden haar en nemen contact op. Irene belt terug en gaat vervolgens langs. Niet voor een strak intakegesprek, maar om te kijken hoe iemand leeft. Hoe iemand woont, zit, praat en beweegt. Dingen die je niet terugziet in een profiel, maar die wel veel zeggen over wie iemand is en met wie iemand zou kunnen passen.
Matchen doet ze met rust en aandacht. Soms binnen haar eigen bestand, soms in samenwerking met andere bureaus. Niet alles hoeft snel en niets is te garanderen, maar juist dat maakt haar aanpak anders dan de wereld van datingapps.
De padelbaan als toevallige plek
Jaren geleden stond Irene, als oud‑tennisser, voor het eerst op een padelbaan. Ze raakte al snel verknocht aan het spel. Zo zelfs, dat tennis inmiddels wat meer naar de achtergrond is verdwenen. Wat haar direct opviel, was hoe vanzelf mensen op een padelbaan dichter bij elkaar komen. Niet alleen fysiek, maar ook in hoe gedrag snel zichtbaar wordt. Hoe iemand reageert op zichzelf, op fouten, en op de ander.
Na het spelen bleven mensen hangen. Er werd gepraat, gelachen en nagepraat. En soms viel haar iets op. Gelijkenissen tussen mensen, een natuurlijke klik, dynamiek die ze herkende uit haar werk met klanten. Dat moment bleef hangen. En langzaam ontstond het idee om matchmaking eens naar de padelbaan te brengen. Niet als concept, maar als mogelijkheid. Een verrassend ontspannen manier om mensen echt met elkaar in contact te brengen.
Zonder opzet, zonder druk
De eerste padelontmoeting was klein. Bij haar eigen club, met een handvol singles. Geen strak programma, geen vaste opzet. Gewoon spelen, wisselen en kijken wat er gebeurde, met ontmoeten als enige echte doel. Wat meteen opviel, was dat mensen ook van verder weg kwamen. Niet alleen uit Brabant, maar ook uit Zuid‑Holland, Overijssel en daarbuiten.
Vooral de sfeer bleef haar bij. Op de baan ontstond iets wat aan tafel vaak ontbreekt, of in elk geval meer tijd nodig heeft. Ontspanning. Humor. Eerlijkheid. Niet iedereen klikt met iedereen, maar dat hoeft ook niet. Mensen zochten elkaar vanzelf op. Precies zoals dat hoort.
Irene keek vooral mee, samen met Mike Remezond, een vaste padelleraar die net als zij gevoel heeft voor mensen. Ze stelden gerust waar nodig, hielden het luchtig en zorgden ervoor dat niemand zich bekeken voelde. Niemand hoefde iets te zijn wat hij of zij niet was.
Wat je ziet als je kijkt
Op de baan laat iedereen iets zien. Soms enthousiasme, soms irritatie, soms verlegenheid. Irene beoordeelt dat niet. Ze observeert. Want juist daarin zit informatie. Wie zichzelf verliest in winnen, laat iets anders zien dan iemand die blijft spelen om het spel.
Het mooie is dat padel daarin niets afdwingt. Het laat gebeuren wat er toch al is. En na afloop, bij een drankje, zakt de spanning vaak vanzelf weg. Mensen gaan naast elkaar staan. Raken in gesprek. Of juist niet. Alles is goed.
Een verhaal dat blijft hangen
Dat tijdens het eerste event direct een ontmoeting uitgroeide tot een echte match, maakte het extra bijzonder. Twee mensen die elkaar vonden, samen verder gingen en inmiddels samenwonen. Irene heeft nog steeds contact met hen. Ze glimlacht als ze erover vertelt. “Het is gewoon een mooi verhaal.”
Ze organiseert haar padelmomenten bewust niet vaak. Eén keer per paar maanden. Haar kernwerk ligt in het matchen van mensen, en dat gebeurt meestal buiten de padelbaan. Juist daardoor blijft het bijzonder. “Het is een fijne aanvulling,” zegt ze. “En het geeft veel energie.”
Wat ze mensen meegeeft
Aan deelnemers geeft Irene iets eenvoudigs mee. Kom open. Laat verwachtingen los. Lever de lijstjes in. Vergeet even wat je denkt te zoeken. Speel mee, kijk rond en maak een praatje met iemand naast je.
Soms gebeurt er niets. Soms gebeurt er iets kleins. En heel af en toe verandert er iets blijvends.
Misschien is dat wel het fijne aan padel, maar vooral aan de manier waarop Irene werkt. Het belooft niets en het forceert niets. Het geeft mensen alleen de ruimte om elkaar te ontmoeten zoals ze zijn. En uiteindelijk is dat vaak al genoeg.
Lees meer in het Padelgids.nl Magazine!
Vond je dit artikel interessant? Dit artikel komt uit de nieuwste editie van het Padelgids.nl Magazine. Boordevol tips, interviews en het laatste padelnieuws.