FIP World Cup: Spanje wereldkampioen heren na tactisch meesterzet tegen Argentinië

DOHA – De nacht kleurde rood. Spanje versloeg Argentinië met 2-1 dankzij een superb Lebron-Goñi, Coello en de tactische meesterzet van Juanjo Gutiérrez.

Het gejuich van het publiek, de spelers die zingen en wild dansen in een zee van rood, uit elkaar gaan en weer samenkomen te midden van talloze omhelzingen, tranen en gezangen. Het spektakel in het Khalifa International Tennis & Squash Complex, met Centre Court in kleur en nog luider applaus. Dames en heren: Spanje is wereldkampioen. En dat krediet gaat ook naar Argentinië, verslagen met 2-1, dat vocht tegen een team dat hen tactisch én op de baan de baas was. Bovenal zegevierde Spanje dankzij een outstanding kampioen in Juan Lebron en een debutant op het WK: Aimar Goñi. Gezien hoe de wedstrijd verliep, waren zij de hoofdrolspelers van deze finale, al kwam Spanje’s prachtige beslissende punt van een koning: Arturo Coello, naast Coki Nieto.

Kan de eerste wedstrijd van een best-of-three de uitslag bepalen? Absoluut, wanneer een WK-finale met de beste spelers ter wereld gepaard gaat met een schaakpartij tussen de captains. Aan de ene kant Ovide en Gabi Reca; aan de andere Juanjo Gutierrez. Tactisch manoeuvreren, selecties, zetten en tegenzetten in de keuze van koppels en hun volgorde vormden dit WK. Het was duidelijk dat Tapia en Chingotto sterker waren dan Paquito en Sanz. Even duidelijk was dat Coello sparen als laatste optie, naast Coki Nieto, betekende dat er enorm vertrouwen werd gesteld in El Lobo Lebron om het beste in de immens getalenteerde Aimar Goñi naar boven te halen. En zo bleek de openingswedstrijd, waarin Di Nenno en Augsburger op papier favoriet waren — al was de marge relatief klein — beslissend. De andere twee wedstrijden volgden, zoals we zouden zien, een voorspelbaar verloop. Spanje tilde de trofee dus vooral dankzij vier mannen, als in een roman van Alexandre Dumas: Juan Lebron, Arturo Coello, Aimar Goñi en Juanjo Gutierrez. Die laatste verdient krediet voor zijn moed en een vleugje geïnspireerde durf door Goñi te steunen na het verlies van niet zomaar een speler, maar Ale Galan. Zonder hem bereikte Spanje toch de hoogste en meest begeerde plek in de sport: wereldkampioen.

De openingswedstrijd van de finale Spanje-Argentinië was deels een gevecht tussen ‘pala brothers’, Lebron en Augsburger, zoals El Lobo het later noemde, en deels een duel tussen twee jonge spelers, Leo en Aimar Goñi, die ongetwijfeld de toekomst van het wereldpadel mee zullen vormgeven. Leo speelt al op het hoogste niveau naast de giganten van de sport, terwijl Aimar momentum opbouwt. Dat bleek uit de keuzes van een captain die zijn moed bewees: Juanjo Gutierrez. In een land dat overloopt van talent was het opstellen van de jonge speler uit Pamplona, met zijn eigenzinnige kapsel, in de finale een geniale zet.

En daar stonden ze: El Lobo en Goñi, zij aan zij tegen een solide lichtblauw-wit duo zo hard als graniet. Was Argentinië favoriet? Moeilijk te zeggen. Veel hing af van hoeveel talent en padel de twee jonge spelers — Leo (2004) en Aimar (2005) — de baan op konden brengen. Uiteindelijk zouden zij beslissend blijken, in goed én kwaad. In de eerste set, bij 5-5, produceerde Goñi een reeks fouten, waaronder twee smashes die Leo afstrafte met twee beslissende countersmashes, waardoor de set buiten bereik van Spanje kwam. Argentinië pakte hem met 7-5. Het leek het begin van het einde voor Spanje, maar het was juist de opmaat naar hun triomf. De Argentijnen gingen met een break naar 4-2, maar Juan en Aimar vochten meteen terug tot opnieuw 5-5. Toen, in een onverwachte omkering van de eerdere reeks, belandde Leo in een periode van fouten die uiteindelijk tot de beslissende break voor Spanje in de tweede set leidde — een bijna wrede wending van het lot. Ditmaal was het Aimar die een smash van Augsburger countersmashte voor de break. Bij 6-5 voor Spanje had Argentinië twee breakpunten, met superb spel van Di Nenno, maar Lebron was op zijn elegantst en Goñi tilde zijn niveau. Spanje pakte de tweede set met 7-5.

De derde set ging van start en Spanje pakte meteen een break. Vanaf dat moment werd de score steeds eenzijdiger: Spanje naar 5-1, daarna afmaken met 6-2 (5-7, 7-5, 6-2). Aimar keerde zich naar het Spaanse publiek en sloeg op zijn borst. De meesterzet van Juanjo Gutierrez stuurde La Roja de tweede wedstrijd in, tegen het sterkste koppel van het WK, althans volgens de ranking: Tapia en Chingotto tegen Paquito en Sanz. Aimar zei later: “We dragen deze overwinning op aan de slachtoffers van het treinongeluk in Los Yebenes en Urda (26 oktober, 69 doden, red.) en ik wil Juanjo ook bedanken dat hij in mij geloofde.” Daarna uitte hij zijn vreugde en schreeuwde ‘Vamos España!’ naar zijn supporters, terwijl Juan Lebron huilde. Ja, El Lobo zelf huilde als een kind. Het waren tranen van overweldigende emotie, een buitengewone ontlading, samengevat in een paar woorden: “Ik weet niet wat ik moet zeggen.” Te midden van talloze dankwoorden en een eerbetoon aan de slachtoffers van de treincrash had hij ook warme woorden voor Aimar en voor “een broer zoals Leo. Ik ben blij, maar tegelijkertijd voel ik verdriet voor hem. Daarom vierde ik niet en omhelsde ik hem in plaats daarvan”, legde hij later uit — sportiviteit om van te leren.

De tweede wedstrijd was een masterclass van Chingotto en Tapia, het topduo van Gaby Reca, tegen Paquito Navarro — in zijn laatste optreden voor Spanje — en Jon Sanz. De Argentijnen wonnen in 55 minuten met 6-1 6-2 en brachten de ontmoeting naar de beslissende derde partij, precies zoals twee jaar geleden. Ditmaal stond de andere wereldnummer één, King Arturo Coello, op de baan naast Coki Nieto, tegenover twee helden van 2024: Tino Libaak en Gonza Alfonso. De sfeer was elektrisch. Op het volle Centre Court klonken onafgebroken Argentijnse gezangen, beantwoord door Spaanse supporters, alles in een voorbeeldige fairplaygeest. De wedstrijd tussen Coello-Nieto en Libaak-Alfonso was opnieuw een showcase van outstanding talent. Maar King Arturo is geen gewone speler: hij is de wereldnummer één, en de Argentijnen probeerden hem zo veel mogelijk uit het spel te houden. Dat lukte deels, maar Coki was in uitzonderlijke vorm. In een eerste set met buitengewone rallies bleek de break van Argentinië in de derde game beslissend, net als de break waarmee Spanje de set afsloot op 6-3. De tweede set was een soepele maar meedogenloze mars naar de zege voor het Spaanse duo: 6-2, en daarmee de wereldtitel.