Heerhugowaard: van tien banen naar vier – van ingetrokken vergunning naar nieuwe start

Een padelplan aan de Oosttangent ging van tien banen naar vier, werd in 2024 juridisch terug naar af gestuurd en kwam daarna opnieuw in procedure. In juli 2025 verleende Dijk en Waard een nieuwe vergunning voor vier reguliere banen en een singlebaan, met geluidsmaatregelen.
Rubriek

De baan die verdween

Een padelbaan lijkt permanent zodra het glas staat en het kunstgras ligt. Toch is de Nederlandse padelkaart minder vast dan hij eruitziet. Banen worden beperkt, verplaatst of helemaal niet meer gebruikt. Plannen verdwijnen voordat er één paal de grond in gaat. Een hal kan klaarstaan en toch maanden dicht blijven omdat het gebruik juridisch niet past. En soms wordt een conflict juist opgelost met een muur, aangepaste tijden of een nieuwe locatie.

Lees meer

De baan die verdween gaat over die andere kant van de groei. Niet over records en openingen, maar over wat er gebeurt wanneer sport, ruimte, geluid, geld en omwonenden elkaar raken.

Daarbij kiezen we niet automatisch de kant van de speler, club of buurman. Iedere zaak heeft zijn eigen feiten. Een geluidsnorm is iets anders dan ervaren hinder. Een vergunning is iets anders dan maatschappelijk draagvlak. En een plan dat ooit stopte, kan jaren later op een andere plek alsnog terugkomen.

De Padelgids-database kent daarom niet alleen ‘beschikbaar’ en ‘verwacht’. Er zijn ook statussen als niet meer in gebruik, plannen gestopt, tijdelijk, onderzoeksfase en vergunningsaanvraag. Achter zulke labels zitten verhalen. In deze serie halen we er acht van de kaart en leggen we uit wat er werkelijk gebeurde.

Tien banen en een geluidsscherm

Aan de Oosttangent in Heerhugowaard lag een plan voor tien padelbanen met een geluidsscherm. Dat is geen kleine uitbreiding bij een club, maar een project met serieuze ruimtelijke impact.

Zoals vaker bij padel kwamen er bezwaren en afspraken met omwonenden in beeld. Tijdens de bezwaarprocedure werd de vergunning op verzoek van de vergunninghouder gewijzigd: tien banen werden vier banen.

Op papier lijkt dat een compromis. Minder banen betekent minder geluidsbronnen en minder intensief gebruik.

Maar de procedure zelf werd het probleem

Het college van Dijk en Waard concludeerde vervolgens dat er twijfels waren over de rechtmatigheid van het wijzigingsbesluit. Ook waren bestuurlijke afspraken met omwonenden niet nagekomen.

Daarom werd niet alleen het besluit voor vier banen ingetrokken, maar ook de oorspronkelijke vergunning voor tien banen en het geluidsscherm.

Het plan ging daarmee in juni 2024 juridisch terug naar af. Dat bleek achteraf geen definitief einde, maar een reset van de procedure.

Waarom dit anders is dan een geluidszaak

In Beverwijk en Uitgeest draaide de rechter om gemeten geluid en gebruik. Heerhugowaard laat een ander risico zien: zelfs wanneer een technisch plan mogelijk is, moet de bestuurlijke procedure kloppen.

Vergunningverlening is geen formaliteit die je achteraf repareert. De juiste procedure, motivering en gemaakte afspraken bepalen of een besluit standhoudt.

Voor ondernemers is dat soms frustrerend, omdat een bouwplan ondertussen financieel blijft doorlopen.

Van tien naar vier is niet alleen kleiner

Een exploitatiemodel met tien banen verschilt fundamenteel van vier. Personeel, horeca, events en verwachte omzet worden op een andere schaal berekend.

Wanneer een project tijdens bezwaar sterk wordt verkleind, moet daarom niet alleen de vergunning worden aangepast. De hele businesscase verandert.

Dat is een aspect dat in publieke dossiers weinig zichtbaar is, maar voor initiatiefnemers groot kan zijn.

De database moet plannen kunnen terugdraaien

Voor Padelgids zijn zulke dossiers een reden om historie bij een locatie te bewaren. Een gebruiker die alleen de eindstatus ziet, mist dat er ooit tien banen waren voorzien.

Juist veranderingen in aantallen zijn waardevol. Ze laten zien waar ruimtelijke druk invloed heeft op schaal.

Een toekomstige analyse van ‘aangekondigd versus gerealiseerd’ wordt pas mogelijk wanneer die tussenstappen niet worden overschreven.

De herstart: in 2025 kwam er wél een nieuwe vergunning

Een ingetrokken vergunning betekent bovendien niet automatisch dat op een plek nooit padel komt. Een initiatief kan opnieuw worden ingediend met andere aantallen, maatregelen of procedures.

Daarom is ‘plannen gestopt’ een momentopname en geen grafsteen.

Het journalistieke werk begint juist daarna: wat kwam ervoor terug?

Van vergunning naar vertrouwen

De bestuurlijke kant van een padelproject wordt soms onderschat. Een vergunning is een juridisch besluit, maar een project leeft daarnaast in een buurt. Afspraken met omwonenden kunnen daardoor net zo belangrijk worden als tekeningen en berekeningen.

In Heerhugowaard noemde het college expliciet dat bestuurlijke afspraken niet waren nagekomen. Dat maakt de zaak interessant, omdat het probleem niet simpelweg kan worden samengevat als ‘te veel geluid’. Het gaat ook over proces en vertrouwen.

Voor initiatiefnemers betekent dit dat iedere toezegging zorgvuldig moet worden vastgelegd. Wie tijdens overleg zegt minder banen te bouwen, andere tijden te hanteren of een scherm te plaatsen, moet weten hoe die toezegging juridisch wordt verwerkt. Informele oplossingen kunnen later botsen met formele besluiten.

Andersom moet een gemeente helder zijn over wat onderhandelbaar is. Een ondernemer die investeert op basis van gesprekken maar later ontdekt dat de procedure niet houdbaar is, loopt grote risico's.

De stap van tien naar vier banen laat bovendien zien hoe snel de economische logica kan veranderen. Vier banen vragen minder investering, maar bieden ook minder schaalvoordeel. Een horecaruimte, receptie of personeelsbezetting die bij tien banen logisch is, kan bij vier te zwaar worden.

Daarom hoort bij iedere grote wijziging een nieuwe haalbaarheidsberekening. Niet alleen akoestisch, maar ook financieel. Een juridisch compromis dat economisch niet werkt, is uiteindelijk geen oplossing.

Heerhugowaard laat daarmee zien dat een baan ook op papier kan verdwijnen: eerst worden er zes uit een plan geschrapt, daarna verdwijnt de vergunning zelf. De bouwkraan hoeft nooit te zijn verschenen om toch een compleet padelverhaal achter te laten.

Voor de redactie is het daarom zinvol om bij grote aangekondigde projecten niet alleen de openingsdatum te noteren, maar ook de vergunningsgeschiedenis. Hoeveel banen waren er in versie één? Welke maatregelen kwamen er later bij? Hoe lang duurde de procedure? Wanneer zo'n project uiteindelijk opent, is de oorspronkelijke aankondiging vaak al vergeten. Door die stappen te bewaren kan Padelgids later laten zien hoeveel plannen onderweg veranderen voordat spelers daadwerkelijk de eerste bal slaan.

De verdwenen tien banen kwamen niet terug

De nieuwe vergunning van 2025 maakt de tijdlijn compleet. Het oorspronkelijke plan voor tien banen kwam niet terug. In plaats daarvan verleende Dijk en Waard op 1 juli 2025 toestemming voor het ombouwen van zes tennisbanen naar vier reguliere padelbanen en een singlebaan, met verlichting en een geluidsscherm. Op 11 juli werd daarnaast een maatwerkbesluit over geluid bekendgemaakt.

Daarmee werd precies zichtbaar wat een ‘schone lei’ in de praktijk betekende. Niet opnieuw hetzelfde plan indienen, maar de schale en de geluidsaanpak veranderen.

De locatie zelf kende ondertussen al padel. My HealthClub vermeldt padel als onderdeel van het sportaanbod en het clubreglement van 2026 bevat regels voor het reserveren van padelbanen. Het dossier gaat dus niet over een plaats waar padel volledig verdween, maar over een uitbreidingsplan dat drastisch veranderde.

Dat onderscheid hoort in een complete reconstructie. Wie alleen het collegebericht uit 2024 leest, zou kunnen denken dat het project definitief was gesneuveld. Wie alleen de vergunning uit 2025 ziet, mist waarom het plan kleiner werd. Pas samen vertellen de besluiten het echte verhaal.

Heerhugowaard is daarom misschien wel de beste waarschuwing tegen momentopnames. Een vergunning kan worden ingetrokken zonder dat het initiatief sterft. Een plan kan verdwijnen terwijl de sport blijft. En een nieuwe aanvraag kan uiteindelijk wél doorgaan, maar in een vorm die behoorlijk afwijkt van wat oorspronkelijk op tafel lag.

De kern van deze zaak

Hier zat het probleem niet uitsluitend in padelgeluid, maar in de vergunning- en bezwaarprocedure. De schaal werd teruggebracht van tien naar vier banen, waarna het college zowel het wijzigingsbesluit als de oorspronkelijke vergunning introk.

Verder op Padelgids: padel in Heerhugowaard • alle padellocaties • padel in Noord-Holland