Tess van Dinteren: van de eerste Nederlandse vrouwentop naar een eigen padelorganisatie
Waar zijn ze nu?
De eerste generatie Nederlandse padellers speelde een sport die nog nauwelijks een infrastructuur had. Toernooien waren kleiner, internationale punten schaarser en wie serieus wilde trainen moest vaak zelf uitvinden waar dat kon. Inmiddels is padel een volwassen topsportprogramma, staan er FIP-toernooien in Nederland en groeit een generatie op die al jong voor padel kiest.
Lees meer
Maar wat gebeurde er met de namen die een paar jaar geleden het Nederlandse padelbeeld bepaalden? Waar zijn ze nu? kijkt niet nostalgisch achterom om vervolgens te concluderen dat vroeger alles anders was. De serie volgt juist de lijn van toen naar nu. Sommige spelers bleven internationaal actief. Anderen werden bondscoach, trainer of ondernemer. En bij een aantal loopt topsport nog gewoon door, alleen in een veel sterker veld dan toen zij begonnen.
Acht verhalen over een sport die zo snel veranderde dat ‘voormalig topper’ soms helemaal niet betekent dat iemand uit beeld is verdwenen.
Vroeg genoeg om bijna alles te zien veranderen
Tess van Dinteren begon met padel via TPC Maaspoort in 's-Hertogenbosch. Haar tennisachtergrond was stevig: in de jeugd stond ze volgens haar eigen trainersprofiel zelfs op nummer één van Nederland tot en met 14 jaar.
Padel was destijds nog geen vanzelfsprekende route voor jonge racketsporters. Toch ging Van Dinteren fanatiek spelen en werd ze al in 2015 geselecteerd voor het Nederlands team.
Dat jaartal maakt haar interessant. Ze zat bij de nationale ploeg voordat de grote commerciële groei van padel in Nederland echt op gang kwam.
Van Oranje naar nationale titels
Van Dinteren vertegenwoordigde Nederland op internationale landenwedstrijden, waaronder EK's en WK's.
Nationaal volgden de grote resultaten. De KNLTB registreert haar samen met Milou Ettekoven als Nederlands kampioen in 2020 en 2021. In 2022 won het duo opnieuw de nationale titel.
Daarmee behoorde Van Dinteren tot de dominante speelsters van de periode vlak voordat Marcella Koek en Steffie Weterings de nationale top overnamen.
Lesgeven bleek geen bijzaak
Naast spelen begon Van Dinteren al vroeg met training geven. Haar eigen beschrijving is veelzeggend: na haar eerste lessen wist ze dat ze dit jarenlang wilde blijven doen.
Die trainersrol groeide uit tot Padel Brabant, waar Van Dinteren als eigenaar wordt vermeld.
Dat is een ontwikkeling die je bij meer pioniers ziet. Wie vroeg goed kon padellen, beschikte automatisch over kennis waar een snel groeiende groep beginners behoefte aan had.
De waarde van een topspeelster voor recreanten
Een voormalig international hoeft niet uitsluitend talenten te trainen om waardevol te zijn.
Juist recreatieve spelers hebben baat bij trainers die het spel echt begrijpen maar complexe patronen eenvoudig kunnen uitleggen. Padel lijkt voor beginners toegankelijk, maar goed positie kiezen en samenwerken vraagt veel inzicht.
Een trainer met wedstrijdervaring herkent sneller waarom een speler steeds op de verkeerde plek staat of te veel vanuit tennis denkt.
De top veranderde terwijl haar werk verbreedde
De Nederlandse vrouwentop van 2026 is internationaal actiever dan de generatie van tien jaar eerder. FIP-toernooien zijn normaler geworden en speelsters reizen veel meer.
Dat betekent niet dat de eerste generatie minder belangrijk wordt. Integendeel: zij vormt een deel van het trainersnetwerk dat nieuwe spelers opvangt.
Van Dinteren staat daardoor op een andere plek in dezelfde sport. Minder centraal in de actuele nationale titelstrijd, maar dichter bij de dagelijkse ontwikkeling van spelers.
Waar is Tess nu?
Bij Padel Brabant, als eigenaar en trainer, met een achtergrond die teruggaat tot de eerste jaren van het Nederlandse damestoppadel.
Dat maakt haar loopbaan bijna een samenvatting van de groei van de sport. Eerst was er een jonge speelster die via haar tennisclub een onbekende sport ontdekte. Daarna kwam Oranje, daarna nationale titels en ondertussen ontstond een professioneel bestaan rond training.
De vraag ‘waar zijn ze nu?’ krijgt bij Van Dinteren daarom geen spectaculair antwoord. Ze is precies daar gebleven waar ze al jaren graag staat: op de padelbaan. Alleen is haar rol verschoven van vooral zelf presteren naar anderen beter leren spelen.
Van pionier naar vaste waarde buiten de schijnwerpers
Wie alleen naar de open Nederlandse kampioenschappen kijkt, kan denken dat Van Dinteren uit het padelbeeld is verdwenen zodra andere namen de finales overnamen. In werkelijkheid is juist het tegenovergestelde gebeurd: haar dagelijkse betrokkenheid werd structureler.
Een eigen trainingsorganisatie vraagt continuïteit. Lessen lopen iedere week door, ook wanneer er geen groot toernooi is. Nieuwe spelers komen binnen, bestaande spelers willen doorgroeien en verenigingen verwachten kwaliteit.
Daarmee vertegenwoordigt Van Dinteren een groep die essentieel is voor de volgende fase van padel. De explosieve groei leverde veel nieuwe banen op; daarna ontstaat de vraag wie al die spelers goed leert spelen.
Dat klinkt minder spectaculair dan een EK, maar het bepaalt wel of mensen na hun eerste enthousiaste maanden blijven hangen. Spelers die alleen hard slaan en geen positie begrijpen, lopen sneller tegen frustratie aan. Goede training maakt het spel juist interessanter naarmate het niveau stijgt.
Van Dinterens eigen route via jeugdtennis helpt daarbij. Veel Nederlandse padellers hebben een tennisachtergrond en nemen gewoontes mee die soms nuttig en soms hinderlijk zijn. Een trainer die beide sporten op hoog niveau kent, kan precies uitleggen wanneer een tennisoplossing werkt en wanneer de glazen kooi om een andere keuze vraagt.
Ook voor vrouwelijke trainers en speelsters is haar zichtbaarheid relevant. De eerste Nederlandse padelgeneratie was klein; inmiddels is er een brede markt waarin vrouwen als trainer, ondernemer en coach een structurele rol hebben.
Van Dinteren is dus niet alleen iemand die ooit kampioen werd. Haar tweede hoofdstuk laat zien wat er gebeurt wanneer topsportervaring lokaal wortel schiet. Iedere speler die via haar organisatie beter leert padellen, draagt een klein stukje van die eerste nationale generatie verder.
De nationale kampioenschappen van 2020, 2021 en 2022 vormen ondertussen een duidelijk historisch blok. Van Dinteren en Ettekoven stonden aan de top voordat Koek en Weterings de dominante combinatie werden.
Zo snel kan een sportgeneratie wisselen. Drie of vier jaar later lijkt een naam soms al uit de top verdwenen, terwijl de persoon zelf nog dagelijks in de sport werkt.
Voor Padelgids is juist dat onderscheid interessant. Een actuele ranglijst vertelt wie vandaag de meeste punten heeft. Een sportcultuur wordt daarnaast gebouwd door trainers die jarenlang spelers ontvangen, beginners enthousiasmeren en talent herkennen.
Van Dinteren hoort daardoor niet alleen thuis in een overzicht van oud-kampioenen. Haar huidige rol is onderdeel van dezelfde ontwikkeling die de huidige top mogelijk maakt: meer banen vroegen om meer trainers, en voormalige topspelers konden die kwaliteit leveren.
Wie haar nu zoekt, hoeft dus niet in een oude uitslagenlijst te blijven hangen. De lijn loopt rechtstreeks door naar de trainingsbaan.
Verder op Padelgids: Nederlandse spelers • ranglijsten • padelnieuws
