Robin Sietsma: van fysiotherapeut en topspeler naar academy-eigenaar – én nog steeds kampioen
Waar zijn ze nu?
De eerste generatie Nederlandse padellers speelde een sport die nog nauwelijks een infrastructuur had. Toernooien waren kleiner, internationale punten schaarser en wie serieus wilde trainen moest vaak zelf uitvinden waar dat kon. Inmiddels is padel een volwassen topsportprogramma, staan er FIP-toernooien in Nederland en groeit een generatie op die al jong voor padel kiest.
Lees meer
Maar wat gebeurde er met de namen die een paar jaar geleden het Nederlandse padelbeeld bepaalden? Waar zijn ze nu? kijkt niet nostalgisch achterom om vervolgens te concluderen dat vroeger alles anders was. De serie volgt juist de lijn van toen naar nu. Sommige spelers bleven internationaal actief. Anderen werden bondscoach, trainer of ondernemer. En bij een aantal loopt topsport nog gewoon door, alleen in een veel sterker veld dan toen zij begonnen.
Acht verhalen over een sport die zo snel veranderde dat ‘voormalig topper’ soms helemaal niet betekent dat iemand uit beeld is verdwenen.
De overstap die alles veranderde
Robin Sietsma kwam vanuit tennis naar padel. Hij had al een tennisleraarlicentie en werkte na zijn studie fysiotherapie ook in dat vak. Toen hij padel ontdekte, verschoof zijn aandacht steeds verder richting de nieuwe sport.
In 2018 behaalde hij zijn padellicentie. Hij gave training op verschillende locaties, waaronder ULTC Iduna, Shot Zeist en Sportcentrum Oudenrijn.
Tegelijk ontwikkelde hij zich als wedstrijdspeler tot een van de bekende Nederlandse namen. Zijn FIP-profiel vermeldt een hoogste internationale ranking van 305.
In 2020 werd lesgeven een bedrijf
Sietsma richtte in 2020 RS Padel Academy op. Dat moment zegt veel over de Nederlandse markt. Padeltraining was niet langer iets dat een tennisleraar er af en toe bij deed; er ontstond ruimte voor gespecialiseerde padelscholen.
De academy groeide vervolgens naar meerdere locaties en een trainersteam. Daarmee veranderde Sietsma van individuele trainer in ondernemer en opleider.
Zijn fysiotherapieachtergrond geeft daar nog een extra laag aan. Bewegen, belasting en techniek zijn in padel sterk verbonden. Een speler die laat instapt vanuit tennis kan technisch veel meenemen, maar moet ook wennen aan andere bewegingen, lagere houdingen en explosieve richtingswisselingen.
De wedstrijdspeler verdween niet
Opvallend is dat Sietsma zijn eigen wedstrijdambitie niet volledig inruilde voor coaching.
In 2026 speelde hij nog verschillende FIP-toernooien, waaronder Utrecht, Westerbork, Lelystad en Rijswijk. De internationale ranking is niet meer zijn enige maatstaf, maar hij blijft zich meten.
Nationaal is er bovendien een duidelijke recente prestatie: samen met René Lindenbergh werd hij in 2025 Nederlands kampioen bij de heren 35+. In 2026 herhaalden zij dat.
Een andere definitie van topsport
Voor een speler van 37 ziet topsport er anders uit dan voor een twintiger die fulltime de wereldranglijst probeert te beklimmen.
De agenda bestaat niet alleen uit eigen trainingen en toernooien, maar ook uit lessen, trainers aansturen en een bedrijf ontwikkelen. Daardoor verandert het doel zonder dat de prestatiedrang hoeft te verdwijnen.
De seniorencategorieën geven ervaren spelers bovendien een nieuw competitief podium. Het niveau ligt hoog, maar de vergelijking is eerlijker tussen spelers in dezelfde levensfase.
Waarom academies belangrijker werden
Toen Sietsma begon met padel was gespecialiseerde kennis schaars. Inmiddels verwacht een speler veel meer van training: tactische patronen, positie, fysieke begeleiding en een duidelijke ontwikkellijn.
Academies spelen daarin een steeds grotere rol. Ze maken het mogelijk om trainers onder één methodiek te laten werken en spelers op verschillende locaties dezelfde uitgangspunten te bieden.
Dat is een andere bijdrage aan de sport dan één wedstrijd winnen, maar op termijn misschien een grotere.
Waar is Robin nu?
Nog steeds op de baan – alleen veel vaker met meerdere petten.
Hij is academy-eigenaar, trainer en actieve wedstrijdspeler. De Nederlandse 35+-titels van 2025 en 2026 laten zien dat het competitieve niveau er nog steeds is.
Zijn verhaal past daarom perfect in deze rubriek. Sommige voormalige toppers verdwijnen uit uitslagen en duiken op als coach. Sietsma doet beide tegelijk.
De sport die hem ooit wegtrok uit tennis is inmiddels zijn werkterrein geworden. En terwijl een nieuwe generatie de absolute Nederlandse top overneemt, blijft hij zelf wedstrijden spelen én spelers opleiden die misschien ooit verder komen dan hijzelf.
Een academy als vermenigvuldiger
Een topspeler kan in een wedstrijd hooguit één partner meenemen. Een trainer kan in een week tientallen spelers beïnvloeden. Een academy kan dat effect nog verder vermenigvuldigen doordat meerdere trainers volgens dezelfde uitgangspunten werken.
Daar zit de echte verschuiving in Sietsma's loopbaan. Zijn persoonlijke resultaten blijven onderdeel van zijn verhaal, maar zijn bereik is groter geworden.
RS Padel Academy vermeldt inmiddels meerdere locaties, van Utrecht en IJsselstein tot Zevenaar, Woerden en Amsterdam. Dat vraagt organisatie: trainers vinden, kwaliteit bewaken, lessen plannen en zorgen dat spelers niet afhankelijk zijn van één persoon.
Voor een jonge sport is juist die schaal belangrijk. De vraag naar padelles groeide sneller dan het aantal ervaren trainers. Wanneer iedere nieuwe trainer volledig zelf moet uitvinden hoe hij lesgeeft, ontstaan grote kwaliteitsverschillen.
Sietsma kan zijn combinatie van tennisles, fysiotherapie en toppadel gebruiken om zo'n methodiek breder neer te zetten. Daarbij hoeft niet iedere leerling topsporter te worden. Een betere techniek helpt ook recreanten langer en met meer plezier spelen.
Dat hij zelf nog FIP-wedstrijden speelt, houdt de verbinding met het moderne wedstrijdpadel levend. Trainers lopen anders het risico les te blijven geven volgens inzichten die enkele jaren geleden goed waren maar inmiddels zijn ingehaald.
De twee 35+-titels met Lindenbergh passen mooi in dat beeld. Ze zijn geen nostalgische demonstratie, maar bewijs dat beide spelers nog steeds serieus trainen en wedstrijden kunnen winnen.
Sietsma's huidige betekenis zit daarom op drie niveaus: zelf spelen, individuele spelers beter maken en een organisatie bouwen die meer trainers en locaties bereikt. Dat is een grotere voetafdruk dan één plaats op een ranglijst ooit kan laten zien.
Ook de officiële FIP-ranking onderstreept dat Sietsma niet alleen voor de gezelligheid internationaal blijft spelen. In september 2026 stond hij nog geregistreerd met punten en recente deelnames. Zijn hoogste ranking van 305 ligt achter hem, maar het wedstrijdritme is niet verdwenen.
Voor zijn leerlingen kan dat een voordeel zijn. Een trainer die zelf een FIP-inschrijving, warming-up en wedstrijdvoorbereiding doorloopt, hoeft niet uit herinneringen te vertellen hoe een internationaal toernooi werkt.
De combinatie met de 35+-categorie biedt bovendien een logisch nieuw doel. De absolute wereldranglijst wordt steeds meer gedomineerd door jongere fulltime spelers; binnen de leeftijdscategorie kan Sietsma zich blijven meten met sterke generatiegenoten.
Zo ontstaat een loopbaan zonder harde breuk. Eerst stond vrijwel alles in het teken van eigen ontwikkeling, daarna kwam steeds meer verantwoordelijkheid voor anderen. Maar de speler bleef bestaan.
Dat is waarschijnlijk ook waarom zijn verhaal herkenbaar is voor veel Nederlandse pioniers: padel werd niet iets wat ze ooit deden. Het werd werk, netwerk en sport tegelijk.
Verder op Padelgids: Nederlandse spelers • ranglijsten • padelnieuws
